صریح

به صورت تراشیده ی صافش که پوست سفتی داره بخاطر همین تراشیده شدن ها،

به ریش پروفسوری باریک و ظریف مشکی ِ پررنگش که دور چانه اش و لبهاش، منظم شده

به چشمهای درشت و مژه های مشکی رنگش

به نگاه نیمه خمار و سرشار از هوش و شعورش

به لبهاش که به آرومی موقع صحبت بهم می خورند

به بینی ظریفش

ابروهاش پرپشت ِ زیباش

نگاه میکنم ...

 

بادا نظر بازی حرام؟

 خیانته؟

 ارو.تیک انگاریه؟

نگاهم گناه آلوه؟

 زیاد مهم نیست...

مهم اینه که از تصور ِ نداشتن ِ این صورت بی نظیر برای بوسیدنش و در بغل گرفتنش بدجور حرصم درمیاد

...

/ 1 نظر / 6 بازدید
حیات

خیلی خوب نوشتیش[تایید][دست]